دلم شکستی و چشم از دو عالمم بستی

که دست خلق دو عالم به دامن است تو را

به دوستی تو با عالمی شدم دشمن

چه دشمنی است ندانم که با من است تو را

دو زلف پرشکن و چشم پر فن است تو را

به سایه تو خوشم ای همای زرین بال

که بر صنوبر دلها نشیمن است تو را