اشک شب و آه سحر، خون دل و سوز جگر

حاشا که از چنگم کشد پاکیزه دامان تو را

گر بخت در عشقت به من فرمان سلطانی دهد

سالار هر لشگر کنم برگشته مژگان تو را

ترسم که سازد آشکار اسرار پنهان تو را

آشفته خاطر کرده ام جمعیت عشاق را

هر شب که یاد آورده ام زلف پریشان تو را