آه سوزان را فروغی اندکی آهسته تر

گر بر افشانند زلف عنبر افشان تو را

چشم گریان مرا از گریه نتوان منع کرد

تا به کام دل نبوسم لعل خندان تو را

ترسم آسیبی رسد شمع شبستان تو را