وقتی به فکر حال پریشان فتاده ام

چندان که من ز شست دل آرام تیر را

منعم ز سیر صورت زیبای او مکن

از حالت گرسنه خبر نیست سیر را

کز دست داده ام دل و چشم و ضمیر را

مقبول اهل راز نگردد نماز من

گر در نظر نیاوردم آن بی نظیر را