خوشم به سینه مجروح خویشتن یا رب

که هست مستی این باده از الست مرا

نشسته خیل غمش در دل شکسته من

درست شد همه کاری از این شکست مرا

جراحتش مرساد آن که سینه خست مرا

پرستش صنمی می کنم فروغی سان

که عشقش از پی این کار کرده هست مرا