دوش پیچیدم به زلفش از پریشان خاطری

عاقبت درد محبت عین درمان شد مرا

کو گریبان چاک سازد صبح از این حسرت که باز

مطلع خورشید آن چاک گریبان شد مرا

عشق کامم داد تا خاطر پریشان شد مرا

سخت جانی بر نمی دارد سر کوی وفا

تا سپردم جان به جانان سختی آسان شد مرا