کشته شاهی شدم به جرم محبت

پرده نشین ساخت صد هزار صنم را

خرمی شادی فزا که مایه مستی است

هیچ دوایی نکرده چاره غم را

کز خم ابرو کشید تیغ دو دم را

برمه رویش تعشقی است نگه را

بر سر کویش تعلقی است قدم را