محمود بوسه می زد پای ایاز و می گفت

تا در پی دهانش بگذاشتم قدم را

گفتم به هر وجودی کیفیت عدم را

بنگر چه می کند عشق سلطان محتشم را

بر تخت گاه شاهی آسوده کی توان شد

بگذار تاج کی را، بردار جام جم را