بنگر چه می کند عشق سلطان محتشم را

تا در پی دهانش بگذاشتم قدم را

گفتم به هر وجودی کیفیت عدم را

محمود بوسه می زد پای ایاز و می گفت

بر تخت گاه شاهی آسوده کی توان شد

بگذار تاج کی را، بردار جام جم را

چندی غم زمانه می خورد خون ما را