پیش صنم پرستان بالا گرفت کارم

بگذار تاج کی را، بردار جام جم را

چندی غم زمانه می خورد خون ما را

تا می به جام کردیم، خوردیم خون غم را

تا در نظر گرفتم بالای آن صنم را

در عامل دو بینی کام از یکی نبینی

بردار از این میانه هم دیر و هم حرم را