تسلی دل بی صبر و بی قرار مرا

چگونه کار من از کار نگذرد شب هجر

که طره اش به خود انداخت کار و بار مرا

نداده است کسی روز بی کسی جز غم

گرفته ام به درستی شکنج زلف بتی

اگر سپهر نخواهد شکست کار مرا

عزیز هر دو جهان باشی از محبت دوست