اگر سپهر نخواهد شکست کار مرا

نداده است کسی روز بی کسی جز غم

تسلی دل بی صبر و بی قرار مرا

گرفته ام به درستی شکنج زلف بتی

عزیز هر دو جهان باشی از محبت دوست

که خواری تو فزون ساخت اعتبار مرا

فروغی آن که به من توبه می دهد از عشق