گفت اگر در بر بگیری سرو سیمین مرا

گفتم از کار دل خود عقده کی خواهم گشود

گفت وقتی می گشایی زلف پرچین مرا

گفتم آیا نخل امیدم به بر خواهد رسید

گفت از خون فروغی دامنی آلوده کن

گفت باید بوسه زد دست نگارین مرا