سست عهدی که بدو عهد مودت بستم

گر شبی شانه کند موی عبیر افشان را

زده ره عقل مرا، حور بهشتی رویی

که به یک عشوه زند راه دو صد شیطان را

ترسم آخر که به سختی شکند پیمان را

ابر دریای غمش سیل بلا می بارد

یا رب از کشتی ما دور کن این توفان را