که اینجا مور بر هم می زند تخت سلیمان را

به کوی می فروشان با هزاران عیب خوشنودم

که پوشیده ست خاکش عیب هر آلوده دامان را

تکبر با گدایان در میخانه کمتر کن

تو هم خواهی گریبان چاک زد تا دامن محشر

اگر چون صبح صادق بینی آن چاک گریبان را

نخواهد جمع شد هرگز پریشان حال مشتاقان