روزی که کند دوست قبولم به غلامی

هر سر که به پای تو نسایید جبین را

چون باز شود پنجه شاهین محبت

درهم شکند شه پر جبریل امین را

آن روز کنم خواجگی روی زمین را

گر ساکن آن کوی شود جان فروغی

بیرون کند از سر هوس خلد برین را