تا به چهره افشاندی، چین زلف مشکین را

آن که در نظر بازی ، عیب کوه کن کردی

کاش یک نظر دیدی، عشوه های شیرین را

باد غیرت آتش زد، در سرای عطاران

گر ز قد رخسارت، مژده ای به باغ آرند

باغبان بسوزاند، شاخ سرو و نسرین را

چون ز تاب می رویت از عرق بیالاید