دیگر نظر نکرد فروغی به آفتاب

آخر پناه داد من بی پناه را

اهل نظر ز عارض و زلف تو کرده اند

تفسیر صبح روشن و شام سیاه را

تادید فر طلعت ظل الله را

شمس الملوک ناصر الدین شه که تیغ او

از هم شکافت مغفر چندین سپاه را