داغ دگر نهاده ای لاله داغ دیده را

گر به سر من آن پری از سر ناز بگذرد

بر سر راهش افکنم پیرهن دریده را

پرده ز رخ گشاده ای ، داد کرشمه داده ای

دل به نگاه اولین گشت شکار چشم تو

زخم دگر چه می زنی صید به خون تپیده را

چشم سیاه خود نگر هیچ ندیده ای اگر