کحال صبا از اثر گرد قدومت

درهم شکنی رونق گل برگ طری را

چون سرو قباپوش تو در جلوه درآید

البته پری شیوه کند جامه دری را

از نرگس شهلا ببرد بی بصری را

هر کس که دم از حور زند عین قصور است

گفتن نتوان با تو حدیث دگری را