که سر نهم به کف پای پادشاهی را

فغان که بر در شاهی است دادخواهی ما

که از ستم ندهد داد دادخواهی را

گدای شهرم و بر سر هوای آن دارم

ز خسروان ملاحت کجا روا باشد

که در پناه نگیرند بی پناهی را

به راه عشق به حدی است ناامیدی من