چگونه لاف محبت زند نظر بازی

که در پناه نگیرند بی پناهی را

به راه عشق به حدی است ناامیدی من

که نا امید کند هر امید گاهی را

کز آب دیده نشسته ست خاک راهی را

بزیر خون محبان که در شریعت عشق

به هیچ حال نخواهم کسی گواهی را