بر نیاید ز خرابات مغان مطلب ما

تا به مستی نرسد بر لب ساقی لب ما

عشق پیری است که ساغر زده ایم از کف او

عقل طفلی است که دانا شده در مکتب ما

تو به از شرب دمادم نتوانیم نمود