تا نزد عشق به سر خط سعادت ما را

که فلک تیره شد از تیرگی کوکب ما

دی سحر داد به ما وعده دیدار ولی

ترسم از بخت سیه، روز نگردد شب ما

خدمت حضرت معشوق نشد منصب ما

گر ره وادی مقصود فروغی این است

لنگ خواهد شدن اینجا قدم مرکب ما