گفتا تبسمی ز لب نوش خند ما

تا چشم خود به دوره ساقی گشاده ایم

دور زمانه چشم ببست از گزند ما

گفتم که نوش داروی عشاق خسته چیست

شیرین لبان به خون دل خود تپیده اند

در صیدگاه خسرو گل گون سمند ما

تسبیح شیخ حلقه زنار می شود