صد ره ز ناتوانی در پایش اوفتادیم

نامهربانی او با مهربانی ما

در عین بی زبانی با او به گفتگوییم

کیفیت غریبی است در بی زبانی ما

تا چشم رحمت افکند بر ناتوانی ما

تا بی نشان نگشتیم از وی نشان نجستیم

غافل خبر ندارد از بی نشانی ما