آسمان گفت که قرص قمر از جا بر خاست

هر گه که آن خسرو زرین کمر از جا برخاست

گر بساط می و معشوق نباشد به میان

به چه امید توان هر سحر از جا بر خاست

مگر آن سرو خرامنده به رفتار آمد