ساقی مردم صاحب نظر از جا بر خاست

مگر آن سرو خرامنده به رفتار آمد

که بسی دیده حسرت نگر از جا برخاست

چشم مخمور وی از مستی می شد هشیار

شور شیرین نه همین تارک فرهاد شکافت

که پسر از پی قتل پدراز جا بر خاست

بی دلان را خبری از دل غارت زده نیست