علم خسرو انجم حشر از جا بر خاست

آن قدر خون مرا ریخت صف مژگانش

که به خون خواهی من چشم تر از جا بر خاست

همسری خواستم از بهر سهی قامت دوست

ناصرالدین شه منصور که با رایت او

آیت نصرت فتح و ظفر از جا بر خاست

تا از آن لعل گهر بار فروغی دم زد