طوطی به هوای شکرستان تو برخاست

تا طرف نقاب از رخ رخشان تو برخاست

خورشید فلک از پی فرمان تو برخاست

تا تنگ دهان را به شکر خنده گشودی

بر افسر شاهان سرافراز نشیند

هر گرد که از گوشه دامان تو برخاست

داغی است که در سینه صد چاک نهفتند