بر خاک فشاند آب رخ مشک ختن را

هر عقده که از زلف پریشان تو برخاست

صد ولوله در مردم صاحب نظر انداخت

هر فتنه که از نرگس فتان تو برخاست

هر نافه که از طره پیچان تو برخاست

در انجمن باده کشانش ننشانند

پیمانه کشی کز سر پیمان تو برخاست