که چرا روز فراق و شب هجران تار است

سر ما و قدم مغبچه باده فروش

تا ز مینای می و دیر مغان آثار است

روشنت گردد اگر خال و خطش را بینی

قیمت خاطر مجموع فروغی داند

که از آن زلف پراکنده پریشان کار است