ولی دریغ که آن هم همیشه بیمار است

طبیب اهل دل آن چشم مردم آزار است

نگار مست شراب است و مدعی هشیار

فغان که دوست به خواب است و خصم بیدار است

چگونه در غم او دعوی وفا نکنم