خیز و بجو جام جم سوی چمن خوش بچم

مطلب این تشنه کام آن لب جان پرور است

عارف خونین جگر تشنه لب لعل دوست

واعظ کوته نظر در طلب کوثر است

کز نم ابر کرم دامن صحرا تر است

تا به خوشی می وزد باد خوش نوبهار

جام می خوش گوار گر تو دهی خوش تر است