که ز مژگان سیاه تو نگونسارتر است

دلم از نرگس بیمار تو بیمارتر است

چاره کن درد کسی کز همه ناچارتر است

من بدین طالع برگشته چه خواهم کردن

گر تواش وعده دیدار ندادی امشب

پس چرا دیده من از همه بیدارتر است

طوطی ار پسته خندان تو بیند گوید