دوش آن صف زده مژگان به فروغی می گفت

کوه کن بر در عشق از همه پادارتر است

در همه شهر ندیده ست کسی مستی من

زان که مست می عشق از همه هشیارتر است

که دم خنجر شاه از همه خون خوارتر است

سر شاهان جوان بخت ملک ناصردین

که به شاهنشهی از جمله سزاوارتر است