چون روزگار سوخته از خام خوش تر است

اکنون که نامرادی ما عین کام تو است

گر خو کنیم با دل ناکام خوش تر است

خود را به آتش غم روی تو سوختیم

ما خوش دلیم با تو به هر شام و هر سحر

کان روی و مو زهر سحر و شام خوش تر است

بهر شراب خواره بستان معرفت