ترک سر کردم و از دردسر آسوده شدم

مگر آن تن که بر تیغ محبت سپر است

گر به جان بوسه فروشد لب جانان سهل است

نفع خود را مده از دست که عین ضرر است

تا نگویند که سودای بتان دردسر است

هر کسی قبله ای از بهر پرستش دارد

قبله جان فروغی صنم سیم بر است