در دیر و حرم نور رخش جلوه کنان است

ماییم و بساطی که نه جام است و نه میناست

در پرده تحقیق نه نور است و نه ظلمت

در عالم توحید نه امروز و نه فرداست

نازم صنمی را که هم این جا و هم آنجاست

چشم من دل سوخته سرچشمه خون شد

کاش آن رخ رخشنده نه می دید و نه می خواست