کز شمع فروزنده مهیای گداز است

گر خشم کند لعبت منظور وگر ناز

صاحب نظر آن است که در عین نیاز است

سوز دل عشاق ز پروانه بپرسید

تشویش جزا با همه تقصیر نداریم

چون خواجه بخشنده ما بنده نواز است

نازنده درآمد ز در آن شوخ فروغی