در میان ما و جانان حایل است

از کمند عشق نتوان شد خلاص

جهد من بی جا و سعی ام باطل است

عشق طغیانش به حدی شد که جان

خاک کوی دوست دامن گیر ماست

وین کسی داند که پایش در گل است

کس به مقصد کی رسد از سعی خویش