دلم از ناله شعله در خرمن

کاین جراحت نه کار پیکان است

قتل گاهی است کوی او کان جا

زخم بیداد و تیغ پنهان است

چشمم از گریه خانه ویران است

سر زلفی چگونه گردد جمع

که از آن مجمعی پریشان است