ز می کشان تهی کاسه، من دریغ مدار

که نقل مجلس فرهاد نقل شیرین است

به تلخ کامی عشاق تنگ دل رحمی

تو را که تنگ شکر در دهان شیرین است

کنون که باده عیشت به جام زرین است

ز تاب آتش می چون عرق کند رویت

گمان برند که بر قرص ماه پروین است