ز اشک نیم شبی سرخ شد رخ زردم

گمان برند که بر قرص ماه پروین است

شب گذشته کجا بوده ای که چشمانت

هنوز مست و خراب از شراب دوشین است

ببین ز عشق تو کارم چگونه رنگین است

مسافر از سر کویت کجا توانم شد

که بند پای من آن زلف عنبرآگین است