سمند سرکش گردون همیشه در زین است

شهی که حرف دعایش چو بر زیان گذرد

لب فرشته رحمت به ذکر آمین است

بدین طمع که شود قابل سواری شاه

فروغی از غزلش بوی مشک می آید

مگر که هم نفس آن غزال مشکین است