ره به خدا یافتم ز بی خودی آخر

در دل آسوده ام نه مهر و نه کین است

شیخ و برهمن، مرید کعبه و دیرند

همت ما فارع از هم آن و هم این است

لیک ره اهل معرفت نه چنین است

حلقه دیوانگان خوش است که دایم

ذکر پری پیکران پرده نشین است