همی ژنده پیلان فرستادمش

که از قیصران کس نکردیم یاد

بدانگه که دار مرا یار خواست

دل و بخت با او ندیدیم راست

همیدون به بازی زمان دادمش

که بر دست آن بنده بر کشته شد

سر بخت ایرانیان گشته شد