تنگ شد در شکرستان دل طوطی گویا

که از آن خاطر هر تنگ دلی رنجیده ست

مطرب از گوشه چشمت چه نوایی سر کرد

که به هر گوشه بسی کشته به خون غلطیده ست

دهن تنگ تو بر تنگ شکر خندیده ست

دل یک سلسله دیوانه به خود می پیچد

تا که بر گردنت آن مار سیه پیچیده ست