ما را به صد بلیه رضا کرد چشم دوست

جمعی بکشت و جمع دگر زنده ساخت باز

بنگر به یک نظاره چه ها کرد چشم دوست

از بهر یک نگاه بلاخیز خویشتن

دوشینه داد وعده خون ریزی ام به ناز

وقت سحر به وعده وفا کرد چشم دوست

قابل نبود خون من از بهر ریختن