مگر آن ماه به شهر از پی آشوب آمد

عشق بی قاعده را قاعده ای پیدا نیست

ساغری خورده ام از باده لعل ساقی

که مرا حسرت امروز و غم فردا نیست

که فروغی نفسی فارغ ازین غوغا نیست